Echt, over de kamer aan het Rapenburg kan ik niet cynisch zijn, er was geen dode schoonmaakster, er waren geen vervelende huisgenoten, het klikte, er was chemistry, en niet alleen in de te oude melk in de studentenkoelkast. Dankzij deze kamer veranderde mijn kijk op het studentenleven en de eeuwige student ten positieve. De mede-hospiteerders zag ik met gemengde gevoelens tegemoet.

Ik heb heerlijk zitten praten met sommigen onder hen, zoals het meisje dat haar vader meenam naar de hospiteeravond, en hem zeer gewaagd in de kamer zelve plaats liet nemen en liet praten met de huisgenoten. Ook het meisje dat Life Science & Technology ging studeren bleek erg aardig en interessant te zijn, achter haar zenuwen. Ik was minder gelukkig toen ik een paar berenworstelaars dacht te onderscheiden, maar goed, come what may.

Ook met de huisgenoten was het erg gezellig, al verminderde ik mijn kansen sterk toen ik een mijzelf bekritiserend grapje maakte over mijn studiekeuze (natuurkunde), terwijl ik al aan de slippers en het verwassen t-shirt tegenover me had moeten merken dat deze huisgenoten een natuurkundestudent in hun midden hadden. In een poging nog wat goed te maken, probeerde ik de student in kwestie nog gerust stellen door de theoretische natuurkunde in het algemeen en zijn afstudeerscriptie in het bijzonder te prijzen tot ik zxe9lf welhaast een quark geworden was. (De scriptie was trouwens xe9cht interessant!)

Helaas viel ik af in deze eerste ronde, maar ik had tenminste een gezellige avond gehad. Misschien moet ik de volgende keer maar gewoon mailadressen gaan uitwisselen, in plaats van naar de kamer te solliciteren…